فاصله هایی که غرق ابهام ند

خاطره ي تو را مي نگرم … اي صميميت آشنايي    تو که از اوج آسمانها برايم رنگين کمان

مهرباني را ارمغان آوردي .

تو که برايم از کرانه هاي درياي زندگي   صدف هاي خوشبختي را هديه آوردي .

تو که براي سينه هاي تشنه تر از کوير    شعر باران را مي سرايي .

تو که خورشيد را به ميهماني رويش گلها فرا مي خواني و گل يخ را به شکوه لبخند

قناري ها مي رساني .

اي سايه ي حيات که بر صفحات دلم با قلم عشق رنگ صداقت را مي کشي … اي شور

 زندگي در پرواز شاپرک ها

تو بهانه اي هستي براي آواز چکاوک ها و اميدي هستي براي بازگشت پرستوها .

اي افسون روزهاي پاييزي … امشب روياي تو را مي نگرم … روياي سپيدي که بر دشت گلواژه هاي شعرم از عشق مي گويد .

محال است کسي طنين پنهان تو را در التهاب يک نويد نشناسد …

در انتهاي شبهاي سرد زمستاني   تو سبزينه اي هستي که از شوق روزهاي بهاري

مي گويي .

نمي دانم   ولي شايد روزي نغمه ام ترانه ي ماندگاري بر لبان عشاق شود

اگه داری اس ام اس بده

تنه رود همهمه آب ، من پر از وسوسه خواب
واسه رویای رسیدن، منه بی حوصله بی تاب

میونه باور و تردید ، میونه عشق و معما
با تو هر نفس غنیمت، با تو هر لحظه یه دنیا

با تو پر شور و نشاطم ، تو هیاهوی نگاتم
تو یه آوازه قشنگی ، من تو آهنگه صداتم

مثله خنده رو لباتم ، مثله اشک رو گونه هاتم
تو رو میبوسم و انگار شاعره شعره چشاتم

دشت پونه های وحشی ، رنگ التماس و خواهش
موج خاکستری باد ، شعله ی گرم نوازش

بیا گلواژه ی عشقو با تو همصدا بخونم
تو رو دوست دارم و ای کاش تا ابد
با تو بمونم

کاش بودي تا دلم تنها نبود تا اسير غصه ي فردا نبود کاش بودي تا براي قلب من زندگي اين گونه بي معنا نبود کاش بودي تا لبان سرد من بي خبر از موج و از دريا نبود

**************

هرگاه احساس کردي که گناه کسي آنقدر بزرگ است که نمي‌تواني او را ببخشي بدان که اشکال از کوچکي روح توست، نه از بزرگي گناه او

**************

       زهـرا اگــر نـبود نشــان از بقــا نبــود
                         خلقــت اگــر نـــبود ظهور خدا نبـــود
                                           محشر الي الابد به درازا کشيده بود
                                                             زهـرا اگــر شفــيعـه روز جــزا نــبود